صرافی پینگی

پینگی (تأسیس ۱۳۹۹، اصفهان) یک صرافیِ داخلیِ ثبت‌شده است که خود را «اولین صرافیِ ایران با امکانِ مراجعهٔ حضوری» معرفی می‌کند. شرکتِ آن (پایا همیار اسپادان، #۶۵۹۷۳) با مدیرعاملِ نام‌دار و دفترِ فیزیکی فعالیت می‌کند که پاسخ‌گوییِ واقعیِ بالاتری نسبت به پلتفرم‌های بی‌نام به آن می‌دهد.

جدی‌ترین یافته دربارهٔ پینگی این است که در قطعیِ سراسریِ اینترنت (دی ۱۴۰۳ تا دی ۱۴۰۴) معامله، واریز و برداشت کاملاً متوقف شد و دارایی تا بازگشتِ اتصال در دسترس نبود. این ریسکِ ساختاریِ هر صرافیِ صرفاً داخلی است، اما در پینگی به‌صورتِ یک رخدادِ واقعی ثبت شده و باید جدی گرفته شود.

در سمتِ برداشت، علاوه‌بر سیاستِ نگه‌داشتِ ۷۲ساعتهٔ بارِ اول (به‌دستورِ فتا)، شکایت‌های تکرارشونده‌ای از تأخیرِ چندروزه و بلاک‌کردنِ کاربر در مواردِ اختلاف وجود دارد (از جمله یک موردِ برگشتِ USDT روی آربیتروم). در قیمت‌گذاری، شکایتِ دستکاری نیست اما خرید/فروشِ سریع علاوه‌بر کارمزدِ ۰٫۵٪ اسپردِ پنهان دارد. از نظرِ امنیت، کلد استوریج، 2FA و کیف‌پولِ اختصاصی به‌ازای هر ارز ادعا شده و سابقهٔ هک ندارد، اما حسابرسیِ مستقل و اثباتِ ذخایر منتشر نشده است.

پینگی برای کاربری که به یک صرافیِ ثبت‌شدهٔ داخلی با پاسخ‌گوییِ حضوری اهمیت می‌دهد گزینه‌ای کارکردی است، اما باید سه ریسک را بپذیرد: احتمالِ تأخیرِ برداشت، اسپردِ پنهانِ خرید/فروشِ سریع، و توقفِ خدمات در قطعیِ اینترنت. برای مبالغِ بزرگ، احتیاط و آزمایش با مبالغِ کوچک توصیه می‌شود.